ایسُّپ وتا زاهرَ کنت
45
ایسُّپا اۆشتاتگێن مردمانی دێما دل داشت نکرت و کوکّاری کرت:
”سجّهێن مردمان چه منی دێما برێت.“
وهدے ایسُّپا برات هال داتنت که من ایسُّپ آن، آییئے کرّا دگه کَسّ نێستاَت.
2 آییا اَنچێن بُرزێن تئوارێا گرێت که مِسریان اِشکت و پِرئونئے لۆگئے مردم هم سهیگ بوتنت.
3 ایسُّپا گۆن براتان گوَشت:
”من ایسُّپ آن.
منی پت اَنگت هست و سلامت اِنت؟“
برات ایسُّپئے دێما تُرسگا اَتنت و هچّ پَسّئوِش دات نکرت.
4 گڑا گۆن براتان گوَشتی:
”منی نزّیکترا بیاێت.“
وهدے آ نزّیکّا آتکنت، ایسُّپا گوَشت:
”من شمئے برات ایسُّپ آن.
من هما مردم آن که شما بها کرت و سَری مِسرا کپت.
5 بله نون پرێشان مبێت و وتا مئیاریگ مکنێت که شما چێا منا اِدا بها کرت.
هُدایا په ساهانی رَکّێنگا منا چه شما پێسر اِدا راه دات.
6 دو سال اِنت که مُلکا ڈُکّال اِنت.
آیۆکێن پنچ سالا هم هچّ ڈگارے نه ننگار کنگ و کِشَگَ بیت و نه رُنَگ و مُشَگ،
7 بله هُدایا چه شما پێسر منا اِدا راه دات که شمارا زندگ بداریت و سرجمیا برکّێنیت که شمئے نَسل چه زمینا گار مبیت.
8 پمێشکا منی اِدا راه دئیۆک شما نهاَتێت، هُدا اَت.
هُدایا منا په پِرئونا پتے، په آییئے سجّهێن لۆگا مسترے و په سرجمێن مِسرئے مُلکا هاکمے کرت.
9 نون زوتّ کنێت و منی پتئے کرّا برئوێت.
گۆن آییا بگوَشێت:
’تئیی چُکّ ایسُّپَ گوَشیت:
”هُدایا منا سجّهێن مِسرئے واجه کرتگ.
مَهتل مبئے و منی کرّا بیا.
10 گۆن وتی چُکّ و نماسگ و رمگ و گۆرُم و وتی سجّهێن مال و هستیا، گۆشِنئے دَمگا جَهمنند بئے که گۆن من نزّیکّ ببئے.
11 من تئیی هر چیزّئے زِمّه زرتگ که اے ڈُکّال تان پنچ سالا اَنگتَ مانیت.
چۆ مبیت که تئو وار و بزّگ ببئے، تئیی جند و تئیی هاندان و تئیی سجّهێن مردم جَنجال ببنت.“
12 شما وت گِندگا اێت و منی برات بِنیامین هم گِندگا اِنت که اے منی جند اِنت که گۆن شما هبرا اِنت.
13 اے مزنی و شرپ که منا اِدا مِسرا رَستگ و هما سجّهێن چیزّ که شما دیستگاَنت، برئوێت و منی پتا هال بدئیێت و آییئے جندا زوتّ بیارێت.‘“
14 گڑا ایسُّپا وتی برات بِنیامین گُلاێش کرت و گرێتی.
بِنیامینا هم ایسُّپ گُلاێش کرت و گرێتی.
15 ایسُّپا وتی سجّهێن برات اَمباز کرت و چُکِّتنت و گرێتی.
نون آییئے برات گۆن آییا هبرا لگّتنت.
16 وهدے پِرئونئے لۆگا اے هال رَست که ایسُّپئے برات آتکگاَنت، پِرئون و آییئے هِزمتکار گَل بوتنت.
17 پِرئونا گۆن ایسُّپا گوَشت:
”وتی براتان بگوَش:
’چۆ کنێت که باران وتی اۆلاکان بلَڈّێت و کَنهانئے مُلکا برئوێت و
18 وتی پتا بزورێت و لَڈّ و لۆگ منی کرّا بیاێت.
من مِسرئے شَرترێن زمینا شمارا دئیان و شما زمینئے شَرتِرێن بَر و سَمرانَ ورێت.‘
19 په تئو هُکم اِش اِنت که وتی براتان بگوَش:
’چۆ کنێت که په وت چه مِسرا اَسپگاڑی بزورێت گۆن، په وتی جَن و چُکّان.
وتی پتا بزورێت و بیاێت.
20 اگن شمئے چیزّے پَشت کپت، پرێشان مبێت، چێا که سجّهێن مِسرئے شَرترێن زمین شمئیگَ بیت.‘“
21 گڑا اِسراییلئے چُکّان اَنچش کرت.
هما پئیما که پِرئونا هُکم داتگاَت، ایسُّپا وتی براتانا اَسپگاڑی و تۆشگ دات.
22 آییا هر یکّێارا جۆڑیے گُد دات، بله بِنیامینا سئے سد نُگره و پنچ جۆڑی گُدی دات.
23 په وتی پتا اے چیزّی راه داتنت:
دَه لاگ که چه مِسرئے شَرترێن چیزّان لَڈّگ بوتگاَت و ده مادیان که په پتئے سپرا دان و وراک و تۆشگ لَڈّگ بوتگاَت.
24 پدا وتی براتی رهادگ کرتنت.
برات که در کپگا اَتنت، گۆن آیان گوَشتی:
”راها اَڑ و کُڑ مکنێت.“
25 گڑا آ چه مِسرا در آتک و وتی پت آکوبئے کرّا کَنهانئے مُلکا آتکنت.
26 گۆن وتی پتا گوَشتِش:
”ایسُّپ اَنگت زندگ اِنت.
اِشیا بِلّ، سجّهێن مِسرئے هاکم اِنت.“
آکوب هُشک و هئیران بوت.
آیانی سرا باوَری نبوت.
27 بله وهدے آیان ایسُّپئے گوَشتگێن هبر گۆن پتا کرتنت و آکوبا هما اَسپگاڑی دیستنت که ایسُّپا په آییئے آرگا راه داتگاَتنت، اَرواهی تازَگ بوت.
28 اِسراییلا گوَشت:
”بَسّ، نون منا باور اِنت.
منی چُکّ ایسُّپ اَنگت زندگ اِنت.
چه اِد و پێسر که بمران، رئوان که ایسُّپا بگندان.“